|
|
 Schilderij
van Anny Coronel-Plesman door M. Garady
Biografie
Anny
Coronel-Plesman studeerde aan het conservatorium van de Vereniging 'Het
Muzieklyceum' in Amsterdam. Onder haar leraren waren Kees van Baaren,
Luctor Ponse en Karel Hilsum.
Na
als lerares muziek verbonden te zijn geweest aan de Berlage Scholengemeenschap
en het Vossius Gymnasium, waar zij onder haar leiding verschillende
opera's heeft doen uitvoeren (o.a. de opera 'Le Devin du Village'van
J.J. Rousseau), werd zij in 1977 toegelaten tot de 'Masterclass' van
de internationaal befaamde pedagoog Peter Feuchtwanger, die haar aanried
om zich meer op de concertpraktijk toe te leggen. Een raad die zij met
succes heeft opgevolgd, onder meer door het geven van recitals in Londen,
Manchester, Taipei (Taiwan), Deiá (Mallorca), Agay (Zuid-Frankrijk)
en ook in 1986 en 1990 in het Concertgebouw te Amsterdam. Haar CD met
werken van François Couperin (1668-1736) werd in 1994 goed ontvangen.
Sinds 1995 vormt zij een duo met de celliste Els Knaven: als duo gaven
zij concerten in Amsterdam, Amersfoort, Eindhoven, en in Caracas en
Maracaibo (Venezuela).
Vele jaren lang was zij voorzitter van de KNTV Kring Amsterdam en in
die kwaliteit startte zij in 1991 de organisatie van de Lunchpauzeconcerten
Amsterdam Zuid. Deze concerten staan nu onder leiding van Joost Nannen
en vinden nu plaats op donderdagmiddagen in Het Stadsdeelkantoor, President
Kennedylaan 923 te Amsterdam.
Haar
artikel 'Een Mini-Piano', dat werd opgenomen in verschillende vakbladen,
heeft in kringen van het piano-onderricht veel los gemaakt en zij hoopt
derhalve dat dit instrument er in het belang van de zeer jonge kinderen
ook zal komen. Een onderzoek naar de behoefte van zulk een "mini-piano"
heeft plaats gevonden. Het resultaat van dit onderzoek kan worden opgevraagd.
Haar
zeer uitgebreide repertoire loopt van klavierwerken van Henry Purcell
(1650-1695) tot en met Galina Ustvolskaya (1919) en Peter Feuchtwanger
(1939)
Recensies
'Feuilles
d'avis de Vevey' (Zwitserland) 30 september 1977:
"Nous avons pu entendre A. Coronel dans deux intermezzi de
l'opus 116 de Brahms. Pages sereines interprétées avec
une grande sensibilité par l'artiste hollandaise".
Peter
Feuchtwanger, mei 1987:
"Annie Coronel is a most sensitive musician. I have seldom
heard anyone play a more beautiful and profound "Arioso dolente"
in Beethoven's Sonata opus 110. It was a most moving occasion".
Karel
Hilsum, mei 1987:
"Naast haar inspirerende aktiviteiten als begaafd pedagoge,
heeft zij zich geleidelijk aan ook tot een uitstekende artiste ontwikkeld".
Nieuwsblad
van Noord-Oost Friesland, 29 november 1989:
"Bijzonder boeiend was haar vertolking van de sonate in bes
van Frederic Chopin met de beroemde Marche Funèbre".
Joost
Nannen, 22 juni 2000, Kerk Christus' Geboorte Amsterdam:
"Het was een genot haar aan de piano te horen spelen. Zij toonde
ons met haar liefde voor muziek haar jeugdigheid, levenservaring en
flexibiliteit. Haar toehoorders hoorden prachtig, hooggegrepen muziek,
prachtig uitgevoerd in een genuanceerd pianospel".
22
mei 2004 Opgetekend door Frans Schreuder; Voormalig hoofd van de afdeling
Piano en Leraar Pianomethodiek aan resp. Muziekschool en Conservatorium
van Rotterdam. "Op 22 mei j.l.was ik te gast bij de pianoleerlingen-uitvoering
van Anny Coronel-Plesman. Wat opviel was het gevarieerde programma,duidelijk
toegesneden op de mogelijkheden van de leerlingen, van klein tot groot
en beginners- en professioneel niveau. Er was altijd expressie met een
verzorgde fraaie klank. De middag verliep zo ontspannend doordat nooit
geforceerd te hoog gegrepen was (een hartnekkige kwaal bij leerlingenuitvoeringen,met
alle gevolgen van dien). Ik zou willen dat Anny Coronel vroeger mijn
lerares was geweest!!!"
Oktober 2006, Hans Goddijn in het blad Piano Wereld:
Anny Coronel-Plesman is in muziekkringen, zeker bij wat oudere pianoliefhebbers,
een bekend pianiste en een uitstekend muziekpedagoog. Met name op aandringen
van Peter Feuchtwanger, die haar muzikaliteit erg bewonderde en bij
wie ze masterclasses volgde, legde Anny Coronel zich in de jaren tachtig
en negentig toe op het geven van concerten en recitals in binnen- en
buitenland.
Eén van die recitals vond op 29 september 1990 plaats in de Kleine
Zaal van het Amsterdamse Concertgebouw. De opname die daarvan werd gemaakt
verdween echter in de kast en kwam daar vorig jaar bij toeval weer uit.
En die bleek zo geslaagd te zijn dat die "live"opname op CD
terechtkwam. Terecht, want als je luistert kom je direct in de ban van
deze muzikale vrouw. Ze begint met drie Scarlatti sonates (K534, K24
en K490), en met een gevoel en timing waar je kippenvel van krijgt.
Ook op de Stainway vleugel komen deze sonates uitstekend tot hun recht.
En dat geldt ook voor de sonate in A, opus XVII nr. 5 van J.Ch. Bach
die ze speelt. Daarna laat ze de barok achter zich en speelt vijf variaties
over "Rule Britannia" in D van Beethoven.
Na de pauze van het recital is Alkan aan de beurt met drie nummers uit
"Esquisses" opus 63: "Le Legatissimo" in D, "Le
Staccatissimo" in F en "Confidence" in As. Andere, heel
romantische muziek, maar de pianiste gaat 'naadloos' over en laat opnieuw
haar muzikaliteit horen. Nieuw voor mij was de "Tariqa I"
(Study nr. 4 in Eastern Idiom) van Feuchtwanger: helaas voor mij weinig
zeggend. Tot besluit komt Debussy aan bod met "Ce qu'a vu le vent
d'ouest", "La puerta del vino" en "Feux d'artifice".
Ultiem genieten, zeker met deze uitvoering! Beleef het zelf, vooral
de prachtige barokinterpretaties, inclusief de toegift "Aragonesa"
in C van Manuel de Falla.
Jan Marisse Huizing in PIANOBULLETIN van EPTA Nederland, Jaargang
26, januari 2008
Anny Coronel, piano
Waar de meeste pianisten op die leeftijd uitsluitend nog cd’s draaien,
nam Anny Coronel-Plesman op 85-jarige leeftijd nog maar weer eens plaats
achter de vleugel van de Kleine Zaal van Het Concertgebouw om er eentje
met succes op te nemen. Een opmerkelijke cd met - na haar opname van
een tiental jaren geleden met werken van Couperin – uitsluitend
Russisch repertoire. Het kenmerkt Coronel-Plesman om niet de gangbare
paden te betreden, maar oog te houden voor nieuwe ontdekkingen. De heldere
natuurlijkheid van haar pianospel is in alle werken die ze speelt te
vinden, maar treft vooral in haar uitvoering van de twaalf Preludes
van de in 2006 overleden Galina Oestvolskaja. Het karakter van iedere
Prelude wordt mooi neergezet, soms speels en dansant, dan weer sober,
donker en gedragen, waarbij Coronel-Plesman erin slaagt om met weinig
noten veel te zeggen. Ook is de wijze van opname van de vleugel, die
tamelijk direct is, hier heel toepasselijk. In het Moment Musical van
Rachmaninov zou men wel een wat ruimere akoestiek wensen, hetgeen de
romantische sfeer van dit stuk ten goede zou zijn gekomen. Het grootste
werk op deze cd is de Sonate in bes van Mili Balakirev. Hoewel het niet
zo’n lastig stuk is als zijn Islamey, stelt het toch hoge eisen.
Het blijkt dat Anny Coronel-Plesman nog steeds over een prima techniek
beschikt, zoals bijvoorbeeld blijkt uit haar ferme akkoordenspel in
de Finale. Dat zij erin slaagt om in deze enigszins verbrokkelde compositie
structuur aan te brengen is geen geringe prestatie. Zij besluit haar
cd met een Romance van Anton Rubinstein, waarbij men zich in een salon
in Sint Petersburg waant waar deze ‘Grande Dame’ zich achter
de vleugel zet en haar aandachtige gasten verrast met haar spel.
Te
koop bij Broekmans & van Poppel, Amsterdam
cdafdeling@broekmans.com
Betaling
d.m.v. creditcard
Hans
Goddijn in PIANOWERLD, november 2008
Grand old lady Anny Coronel-Plesman
Rachmaninov, Balakirev, Ustvolskaya, Rubinstein
Anny
Coronel, piano
Op
een leeftijd dat de meesten al jaren van een welverdiende rust genieten,
nam Anny Coronel-Plesman plaats achter de vleugel in de Kleine Zaal
van het Concertgebouw en maakte een nieuwe cd. Met muziek van Russische
componisten, waarvan de sonate in bes van Mili Alexeyevich Balakirev
(1837-1910) en de twaalf preludes van Galina Ustvolskaya (1919-2006)
de hoofdmoot vormen.
Het is bewonderenswaardig hoe Anny Coronel-Plesman deze relatief "moderne"
werken vorm geeft. Je blijft ademloos luisteren naar deze interessante
muziek die hoge eisen stelt aan de pianist. Waarbij je je realiseert
dat de pianiste nog altijd over een techniek beschikt waar veel jongere
pianisten jaloers op kunnen zijn. Eigenlijk zou mevrouw Coronel-Plesman
nog gewoon regelmatig op het podium moeten zitten.
Naast de composities van Balakirev en Ustvolskaya speelt de pianiste
Moment Musical opus 16 nr. 1 in bes van Rachmaninoff en besluit
ze met de Romance opus 44 nr. 1 in Es van Anton Rubinstein. Een
mooie en waardige toegift.
De kwaliteit van de opname zelf (er werd gespeeld op een zeer fraaie
Steinway vleugel) is uitstekend, al is de opname relatief direct. Maar
dat geeft bij het luisteren de indruk dat Anny Coronel-Plesman bij je
in de kamer zit te spelen. En het is heerlijk haar op bezoek te hebben.
Hans Goddijn
Te
koop bij Broekmans & van Poppel, Amsterdam
cdafdeling@broekmans.com
Betaling
d.m.v. creditcard
Terug
naar boven |